Het vierde Asian Filmfestival

In de filmindustrie waar Hollywood domineert en samen met Europese producties hoofdleverancier is voor menig bioscoopzaal in Nederland lijkt het CinemAsia Filmfestival model te staan als de ‘David’ versus Goliath.

Toch doet het CinemAsia Filmfestival niet onder voor het aanbod waar de grote filmmaatschappijen mee aankomen. Wie naar het programma kijkt die het, inmiddels vierde, CinemAsia Filmfestival aanbied treft een verscheidenheid aan die, variërend van grootschalige producties verwant aan de ‘Hollywood Blockbusters’ tot de onbekende ‘Art House’ films, voor een breed publiek toegankelijk is. Het programma telt maar liefst zeventig onafhankelijke Aziatische films die niet eerder in Nederland te zien zijn geweest.

Inmiddels beleeft het festival haar vierde verschijning. Gevestigd in bioscooptheater Rialto te Amsterdam heeft het theater een kleine metamorfose ondergaan.

In het uitermate pittoresk café kan de bezoeker zowaar een Aziatisch biertje bestellen en biedt het de ideale ruimte om na de voorstelling een persoonlijk Q & A te hebben met een aanwezige regisseur, schrijver, of elk ander persoon verwant aan de zojuist getoonde film. De conclusie dat filmtheater Rialto in potentie de beste mogelijkheden biedt voor een relatief klein festival om deze tot grotere hoogte te brengen is niet ver bezijden de waarheid. De ambiance van de genoemde onderdelen is echter zo geriefelijk dat de trouwe bezoeker stiekem hoopt dat dit festival niet verder zal groeien ook al behoeft de hoeveelheid producties die uit de Aziatische regio komen meer zalen.

Een groot filmisch aanbod met een brede verscheidenheid aan thema’s.

Het filmfestival wordt geopend met de komedie ‘Finishing the Game: The Search for a New Bruce Lee‘ van de Taiwanese regisseur Justin Lin (The Fast and the Furious: Tokyo Drift – 2006). In ‘Finishing the Game: The Search for a New Bruce Lee’ zien we hoe een grote filmstudio op zoek gaat naar een waardige vervanger voor de befaamde acteur Bruce Lee.

De film speelt af in de jaren zeventig, het decennium van Bruce Lee’s overlijden (1973) en waar de befaamde vechter veel aanhang wist te verwerven door filosofie en de kunst van het vechten met elkaar te verweven. In Justin Lin’s komedie ‘Finishing the Game: The Search for a New Bruce Lee’ worden die twee aspecten middels stereotype verschijning van potentiële opvolgers aan de kaak gesteld.

Het valt te bezien of deze vorm van aanpak voor de nodige vertier zorgt. Al eerder zijn, in navolging van Bruce Lee’s zijn ‘cult’-status, films geproduceerd waarbij, uit het archief materiaal afkomstig, de stem van de meester werd toegevoegd zoals in de film Dark World: Duel of the Assassins (2003). In de film Si Wang Ta (1981) verscheen een dertig minuten durende verschijning van Bruce Lee, opgenomen scènes uit de film Game of Death (1978). De films konden steevast rekenen op kritiek van zowel fans als de filmcritici. Daarna word het stil rondom de legende.

Of regisseur Justin Lin met Finishing the Game: The Search for a New Bruce Lee erin slaagt met stereotiepe karakters een komische snaar te raken bij menig Bruce Lee fan is aan de fans om te bepalen.

De bezoeker treft voorts een verscheidenheid aan die voor de nodige beroering kan zorgen. Zo komen we terecht bij de derde film van de uit Hong Kong afkomstige regisseur, schrijver, en componist Kenneth Bi, ‘The Drummer‘. De film volgt de jonge Sid (Jaycee Chan) die als zoon van een Hong Konse Triade familie naar Taiwan uitwijkt om een vergeldingsactie te ontvluchten. Zijn vader Kwan (Tony Leung ka Fai) , als leider van een criminele organisatie, voorziet zijn zoon in alle benodigde materiële behoeftes.

Ondergedoken doch voorzien van alle gemakken hoort Sid op een goede morgen geluiden uit een hoger gelegen bergtop. Bevangen door het geluid begeeft Sid zich naar de bergtop begeleid door de bodyguard en rechterhand van zijn vader Ah Chiu (Roy Cheung). Hier treft hij een kleine gemeenschap aan die bekend staan als de ‘Zen Drummers’. De benodigde fysieke kracht en de ongecompliceerde levenswijze is voor de jonge Sid, zelf drummer in een band, een betoverend belevenis. Hier, hoog gelegen op een bergtop Taiwan, waar de groep zich alleen bekommerd op de kunst van het drummen, ziet Sid zijn lotsbestemming.

Een ontroerende film. Regisseur Kenneth Bi slaagt erin met ‘The Drummer’ een prachtig en evenwichtige film neer te zetten. De protagonisten overtuigen.

Zo biedt het filmfestival een brede selectie die soms tot de verbeelding spreken en soms het tegenovergestelde. Zo is Vietnam o.a. vertegenwoordigd met ‘The Rebel‘ (2006), de tweede productie van de Vietnamese regisseur die luistert naar de ongewone naam: Truc ‘Charlie’ Nguyen. Een cinematografisch mooi opgenomen heuse actiefilm die niet onderdoet met actiefilms afkomstig uit de Verenigde Staten. En dat is ook direct het mankement van deze film. De film volgt zo braaf de dogmatisch reglementen, uitgeschreven door de grote filmstudio’s uit Hollywood, dat van enig originaliteit geen sprake is. De protagonisten lijken zo uit een Levi’s commercial te zijn weggelopen. Het netto resultaat betreft een draak van een film waar geen clichés geschuwd worden. In deze categorie hoort de film ‘Daisy‘ (2006) van de Zuid Koreaanse regisseur Wai-keung Lau. Zowaar is deze romantische actie ‘thriller’ geheel in Nederland geschoten. De kijker wordt getrakteerd op glooiende landschappen en leuke ansicht kaart waardige scènes opgenomen in Amsterdam.

Het was een verassing dat de film onder de categorie romantische drama valt en niet onder komedie. De ‘schietgrage’ Koreanen zijn namelijk verantwoordelijk voor de nodige vertier wanneer vlakbij de Dam een heuse afrekening plaatsvindt tussen tientallen gemeneriken waarbij, de Zuid Koraanse superster en tevens bloedmooie Gianna Jun slachtoffer wordt in deze disproportionele schietpartij. Om Nederlandse voorbijgangers een regen van kogels te zien ontwijken is al rede genoeg om de film te zien. Wie niet vies is van een zoetsappige vertelvorm en van Hollandse landschappen houdt is bij ‘Daisy’ aan het juiste adres. De aanwezigheid van de nodige alt violen en tal van kleurrijke filters voor de camera dragen ertoe bij dat men verwacht dat elk moment Gandalf en zijn Hobbit vriendjes in beeld zullen verschijnen.

Kleurrijk en zeker niet kinderachtig betreft de musical uit Singapore ‘881‘ (2007) van de in Singapore geboren regisseur Royston Tan. Een bonte verzameling van moderne liedjes met ogenschijnlijk onschuldige teksten. Het toont een pracht en praal die tot ieders verbeelding spreekt.

Van kitscherige pulp tot arthouse en onafhankelijke video producties kan men met recht de conclusie trekken dat het festival één betreft die zich niet laat inkaderen in één vooraf bepaalde genre.

Voor mij persoonlijk betrof La Voyage du ballon rouge (2007) de film die op mij de meeste indruk heeft gemaakt.

Niet alleen het filmprogramma zelf, maar ook voor de voorstelling wordt door de aanwezige Festival personeel een korte inleiding gegeven welke film men aanstonds te zien zal krijgen met bijkomstig een advies dat mocht de film bevallen welke andere voorstelling dan ook de moeite waard is. Zo is het festival ook toegankelijk voor het publiek waarbij Aziatische cinema een onbekend terrein betreft.

Het CinemAsia Filmfestival is professioneel georganiseerd en bied een programma die onmogelijk kan falen, daarvoor is er genoeg variëteit voor aanwezig.

	Le Voyage de Ballon Rouge	(2007)
	Flower in the Pocket	(2007)
	881	(2007)
	Mei Man Ren Sheng	(2006)
	Jin. Gwu – The Drummer	(2007)
	Asyl: Park and Love Hotel	(2008)
	Megane	(2008)
	Dark Matter	(2007)
	Dasepo sonyo	(2006)
	Quickie Express	(2007)
	The Rebel	(2006)
	Daisy	(2006)